گاهي اوقات از اينترنت بعنوان شبکه شبکه ها ياد مي شود و مبناي آن نيز بر روي يک اصل ساده استوار است .جابجايي اطلاعات از کامپيوتري به کامپيوتر ديگر که بر اساس مسيريابي و آدرس دهي. به عبارت ديگر قلب شناسايي هر کامپيوتري در شبکه آدرسي است که آن را با نام IP (Internet Protocol) مي شناسيم .اين آدرس همانند يک شماره تلفن براي هر کاربري منحصر بفرد است و در واقع اطلاعات مربوط به شخصي است که بطور اتوماتيک در هنگام برقراري ارتباط يک کامپيوتر در شبکه بوسيله کامپيوتر ديگر گرفته مي شود و آن را از ديگر سيستم ها قابل شناسايي مي کند . از جمله هنگام بازديد از صفحات مختلف وب ، ارسال و دريافت پست الکترونيک ، استفاده از يک محيطChat و يا .... .
مقدار اطلاعات در دسترس درباره هر کاربري از طريق آدرسIP به نحوه ارتباط کاربران به اينترنت و ديگر اطلاعات دردسترس بستگي دارد . سازمانهاي بزرگي که مسير ياب و زير ساختارTCP/IP دارند مي توانند بطور مستقيم پروانه هاي نشاني هايIP را خريداري کنند و سازمانهاي کوچکتر و ياISP ها نيز پروانه بلوکهايي از نشاني هايIP را مي خرند و آنها را بصورت استاتيک و يا ديناميک در اختيار کاربران و مشتريان خود قرار مي دهند .نشاني هاي استاتيک تا هنگام تغييرISP براي کاربران ثابت باقي مي مانند ولي نشاني هاي ديناميک در هر بار برقراري ارتباط در اينترنت تغيير مي کنند.
آدرس هايIP و نامهايDomain
کامپيوتري که به اينترنت متصل است بايد از طريق زبان خاصي با ديگر سيستم ها مرتبط شود ، که اين زبان با عنوانInternet Protocol شناخته مي شود يا به عبارت ساده ترIP. هر کامپيوتر يک آدرس منحصر بفرد دارد همانند يک شماره تلفن. که در چهار شماره از بين اعداد 0 تا 255 قرار دارند ( بعنوان مثال 206,156,18,122 ) . در واقع پهناي نشاني هايIP سي و دو بيت است و در نتيجه تقريبا 2/4 ميليارد نشاني متمايز را با آن مي توان مشخص کرد . البته به دليل روش نشاني دهي ناکارآمدي که دارد محدوديتهايي در اين تعداد وجود دارد . هر کامپيوتر ، صرفنظر از اينکه آيا بعنوان يک سايت وب کار مي کند ، يا يکmail server ، و يا براي هر کار ديگري مورد استفاده قرار مي گيرد ، يک آدرسIP دارد بطوريکه مي تواند به سراسر اينترنت دسترسي پيدا کند. برقراري ارتباط از طريق ارسال تکه هاي اطلاعات با نامPackets صورت مي گيرد که شامل آدرسIP کامپيوتر مقصد نيز مي باشد .
نام هايDomain نيازي به اشاره و ياد آوري ندارند ، زيرا براي کار در اينترنت بعنوان يک ويژگي اختياري قلمداد مي شوند و نيازي به دانستن آنها نيست .به عبارت ديگر کاربران مي توانند به جاي وارد کردن آدرسhttp://66.218.71.86/ آدرسWWW.yahoo.com را وارد کنند . اگر چندين کامپيوتر در شبکه قرار دارند آنها مي توانند تحت عنوان يک نامDomain بصورت گروهي قرار گيرند و براي راحتي هر يک نام خاصي به خود بگيرند . همانند Computer 1 و يا Computer 2 . استفاده از اين شيوه حتي در صورت تغيير آدرسIP و يا جابجايي کامپيوتر به محل ديگر براي کاربران بسيار راحت تر است .اين نامگذاري ها نيز بصورت اختياري است و مي توانيد از آن صرفنظر کنيد .
آدرس هايIP بطور ذاتي هيچ ارزش مادي ندارند و در واقع اين نامDomain است که از ارزش مادي خاصي برخوردار است .
Domain Name System يا در واقع همانDNS محلي است که آدرس هايIP به نامهايDomain تبديل مي شوند .هنگامي که آدرسWWW.yahoo.com بوسيله کاربري در يک مرورگر وارد شود فرايند مزبور آن نام را به آدرسWWW.yahoo.comتبديل مي کند .و اين روش کاربران را قادر به دسترسي به سايت مورد نظرشان مي کند .
چگونه رد پاي کاربران باقي مي ماند ؟
با هر بار اتصال به اينترنت و گرفتنIP چند روش براي شناسايي کاربران وجود دارد . در صورت تمايل مي توانيد از طريق آدرسhttp://Network-Tools.com به ابزار هاي مناسبي جهت اين کار دسترسي يابيد .
- تعيين مالک شبکه : آدرسهاي IP براي برپا کنند گان شبکه يا شرکت هاي خصوصي در بلوکهايي توزيع مي شوند .با جستجوي بانکهاي اطلاعاتي مربوط بهIP هاي رجيستر شده مي توانيد مالک يک آدرسIP را شناسايي کنيد.اين بانکها ي اطلاعاتي در نواحي آمريکا ، اروپا و آسيا – اقيانوسيه در دسترس مي باشند .
- اجراي يک " مراجعه معکوس" : اين امر آدرسIP را داخل نام يک کامپِيوتر ( براي مثال تبديل آدرسhttp://66.218.71.86/بهWWW.yahoo.com) را تبديل مي کند. اين امر در صورتي مورد استفاده قرار مي گيرد که آن کامپيوتر بخشي از يکDomain رجيستر شده در اينترنت باشد .
- هدايت يک ردياب : هنگامي که بسته هاي اطلاعاتي در سراسر اينترنت جابجا مي شوند ، از چندين کامپيِوتر و بر مبناي يک روش درختي عبور مي کنند . بطور معمول اين بسته ها بهISP فرستاده مي شود و سپس به مقصد برپا کنندهbackboon فرستاده مي شوند .و از طريقbackbon برپا کننده ISP، اطلاعات کاربر جابجا مي شود و سرانجام به گيرنده آن مي رسد . اغلب موارد مي توان يک موقعيت تقريبي فيزيکي از يک آدرسIP را تعيين کرد .همچنين مي توان برپا کننده شبکه و ياISP را تعيين نمود حتي اگر کامپيوتر خودش بعنوان بخشي از يکDomain نباشد .
بطور معمول کاربراني که از ارتباط هاي ثابت در اينترنت بهره مند هستند ( شرکت هاي خصوصي ، مودمهاي کابلي و غيره ) آدرس هايIP ثابتي و استاتيک دارند . در مقابل شرکت هاي برپا کننده ارتباط اينترنتي از طرِق Dail-upبطور ديناميک ، در هر بار مراجعه کاربران و در هر تماس آنها يک آدرسIP را به آنها احتصاص مي دهند .( همانند اشتراک 100 آدرسIP به ازاي هر 800 نفر )
رويه و روال عمل شبکه اينترنت همچنين به مقدار اطلاعاتي که مي تواند از اين سو و آن سوي يک آدرس IP جمع آوري شود موثر است. اگر يک سايتProxy در بين کاربران و اينترنت قرار گرفته باشد ، اين مجموعه کامپيوتر ها تنها از طريق يکIP شناسايي مي شوند و در اين موارد تنهاProxyکاربران شناسايي مي شود و نه خود آنها ، مگر آنکه اطلاعات ديگري سبب شناسايي آنها شود. نام هاي کامپيوتر همچنين مي توانند براي جمع آوري اطلاعات ديگري مورد استفاده قرار گيرند. نامهاي کامپيوتر برپا کنندگان اصلي بطور معمول دربردارنده نام نزديک ترين شهر بزرگ کاربر مي باشند .برخي شبکه ها به سادگي از آدرس هاي پست الکترونيک در نام کامپيوتر استفاده مي کنند .براي مثال russ.consumer.net داراي يک آدرس پست الکترونيک بصورت russ@consumer.net مي باشد .
البته ابهام در شناسايي کاربر از طريق آدرسIP با استفاده از کوکي هاي اينترنتي کاهش مي يابد. در واقع کوکي ها فايل هايي متني هستند که به هر کاربر يک طرح شناسايي منحصر بفرد مي دهند .البته کوکي ها در هنگامي که شخصي از يک آدرسIP ثابت استفاده مي کند ضروري به نظر نمي رسند. همچنين و اين امر مي تواند در شناسايي پست هاي الکترونيک بدرد نخور وSpam مورد استفاده قرار گيرد .
شما نيز براي آنکه دريابيد شمارهIP سيستم تان در هنگام برقراري ارتباط با اينترنت چيست ، مي توانيد با اجراي فرمانCMD در پنجرهRun و سپس تايپ عبارت ipconfig آن را مشاهده کنيد .